Miała zaledwie 23 lata, gdy podjęła decyzję, która dla większości ludzi byłaby nie do wyobrażenia. Skoczyła na spadochronie do okupowanej Francji, niosąc ze sobą nie broń, lecz coś znacznie cenniejszego – informacje. Zakodowane, ukryte w jedwabnych paskach, schowanych we włosach. Przez kolejne cztery miesiące była niewidzialna. Nie dlatego, że się ukrywała. Dlatego, że nikt nie szukał kogoś takiego jak ona.

To historia Phyllis Latour – jednej z najskuteczniejszych agentek brytyjskiego SOE, której największą bronią nie była siła, lecz pozorna zwyczajność.

CZĘŚĆ I: DZIEWCZYNA, KTÓRA MOGŁA WYBRAĆ BEZPIECZEŃSTWO

Phyllis Latour urodziła się 8 kwietnia 1921 roku w Johannesburgu w Południowej Afryce. Pochodziła z zamożnej rodziny – jej ojciec pracował w przemyśle diamentowym, co zapewniało stabilność i dostatnie życie. Jednak już we wczesnym dzieciństwie doświadczyła straty – gdy miała trzy lata, zmarła jej matka. Wychowywana przez krewnych, podróżowała między Afryką a Europą, co ukształtowało jej charakter i zdolności.

Mówiła płynnie po angielsku i francusku, była wysportowana, jeździła konno i grała w tenisa. Nie wyróżniała się w sposób spektakularny – i właśnie to okazało się jej największym atutem. Była osobą, którą łatwo przeoczyć. A w świecie wywiadu to cecha bezcenna.

Gdy wybuchła II wojna światowa, miała 18 lat. Mogła zostać w Południowej Afryce – z dala od frontu, w bezpiecznym świecie. Zamiast tego w 1941 roku zdecydowała się wyruszyć do Anglii. Był to moment, w którym jej życie skręciło w kierunku, którego nie dało się już odwrócić.